Których nam nikt nie wynagrodzi


Których nam nikt nie wynagrodzi


i których nic nam nie zastąpi,


lata wy straszne, lata wąskie

jak dłonie śmierci w dniu narodzin.


Powiedziałyście więcej nawet


niż rudych burz ogromne wstęgi,


jak ludzkie ręce złych demonów


siejące w gruzach gorzką sławę.


Wzięłyście nam, co najpiękniejsze,


a zostawiły to, co z gromu,


aby tym dziksze i smutniejsze


serca - jak krzyż na pustym domu.


Lata, o moje straszne lata,


nauczyłyście wy nas wierzyć,


i to był kostur nam na drogę,


i z nim się resztę burz przemierzy.


Których nam nikt nie wynagrodzi


i których nic nam nie zastąpi,


lata - ojczyzno złej młodości,


trudnej starości dniu narodzin.


Bogu podamy w końcu dłonie


spalone skrzydłem antychrysta,


i on zrozumie, że ta młodość


w tej grozie jedna była czysta.




24 III 44 r.

 Krzysztof Kamil Baczyński




Jeśli ktoś jeszcze nie był w Muzeum Powstania Warszawskiego w Warszawie, serdecznie zachęcam do zobaczenia. Jest to muzeum niepowtarzalne. Nowoczesne, multimedialne, ale z głęboko przemyślanym charakterem i klimatem pozwalającym na podróż w czasie.  Drugiego takiego nie ma na świecie. Bije w nim prawdziwe serce. 
Wszystkie informacje znajdziecie tu: www.1944.pl